Wirtualne Zacisze utak3ra

Metro 2033.

Co to jest? To po pierwsze książka autorstwa Dmitrija Glukhovsky'ego. Książka napisana rewelacyjnie, pochłaniająca czytelnika bez granic. Powiem o niej tylko tyle, że jej 600 stron(!) połknąłem w niecałą dobę, co powinno stanowić wystarczającą rekomendację do sięgnięcia po nią. A po drugie, to gra typu FPS (czyli strzelanka), oparta o tę książkę. Pieczę nad stroną fabularną gry trzymał autor książki, natomiast wykonaniem zajęło się studio 4A Games (wydawca to THQ). Co to za nieznane studio? Okazuje się, że w skład drużyny wchodzą ludzie, którzy pracowali nad pierwszą wersją kultowej gry S.T.A.L.K.E.R., co nie powinno jednak prowadzić do zbyt daleko wysuniętych wniosków. Owszem, klimat ten sam, ba, nawet w technikaliach gry znajdziemy wiele podobieństw (nawet zmienne w pliku konfiguracyjnym gry nazywane są bardzo podobnie), jednak Metro 2033 to typowy liniowy shooter, bardziej podobny do gier typu Half Life, niż Stalker.

Miałem to szczęście, że jako aktywny modder gry Stalker, oraz współtwórca rodzącego się serwisu metro-2033.pl, mogłem uczestniczyć w przedpremierowych beta-testach gry. Wrażenia z pobytu w siedzibie polskiego wydawcy i lokalizatora, CD Projekt, opisałem na łamach owego serwisu.

Czym się gra wyróżnia spośród innych? Jest tego kilka: postapokaliptyczny klimat, który wycieka z ekranu i głośników, piękna grafika, która wygląda tak jak wygląda nie tylko pod DirectX 11, które obsługuje, ale i również pod, uwaga, DirectX 9! Sama rozgrywka to, jak już wspomniałem, liniowy shooter. Na szczęście fabuła jest bardzo sprawnie poprowadzona i gra jest naprawdę ciekawa.

Wokół gry narobiło się bardzo dużo szumu z powodu dość niefortunnie przedstawionych przez THQ wymagań sprzętowych, które okazały się na szczęście dość mocno zawyżone (lepiej w sumie tak, niż na odwrót). Mój komputer to Pentium D @3,2GHz, 4GB RAM i karta GeForce 9600GT z 1GB RAMu. Gra w rozdzielczości 1280x1024 (bo w takich rozdzielczościach grywam) działa w okolicach 30 kl./s., momentami zwalniając do nieco powyżej 20 kl./s.

Ogółem... jeżeli ktoś lubi klimatyczne gry, które pozostawiają po sobie ślad - naprawdę szczerze polecam tę pozycję. Jeżeli jednak należysz do tych, którzy muszą mieć 120 kl./s. przy rozdzielczości Full-HD, a do tego wybór 150 rodzajów broni (nieważne, że każda do siebie podobna) - odradzam, to nie jest gra dla miłośników Call of Duty, czy Battle Field, serio.

#!/bin/bash

data=`date +%Y%m%d`
plik_baza=/home/utak3r/bazy/baza.gdb
plik_backup=/home/utak3r/backup/backup_$data.gbk

# backup bazy
if [ -e "$plik_backup" ]
then
	rm -f $plik_backup
fi
/opt/firebird/bin/gbak -b -g -l $plik_baza $plik_backup
if [ ! -e "$plik_backup" ]
then
	echo "Przerywam operacje."
	exit
fi
echo "Backup poprawny."

# pakowanie backupu
if [ -e "$plik_backup.bz2" ]
then

	rm -f "$plik_backup.bz2"
fi
/bin/bzip2 $plik_backup
if [ ! -e "$plik_backup.bz2" ]
then
	echo "Przerywam operacje."
	exit
fi
echo "Backup spakowany poprawnie."

# ftpujemy plik na serwer
plik_backup_bz2=$plik_backup.bz2

ftp -n utak3r.pl <<EOC
user login haslo
passive
binary
cd backupy_bazy
put ${plik_backup_bz2}
bye
EOC

echo "Plik skopiowany na FTP."

# ftpujemy plik na serwer
plik_backup_bz2=$plik_backup.bz2
akt_sciezka=`pwd`
backup_sciezka=${plik_backup_bz2%/*}
backup_basename=${plik_backup_bz2##*/}

# ftp może uploadowac pliki TYLKO z AKTUALNEGO katalogu !!!
cd $backup_sciezka

ftp -n utak3r.pl <<EOC
user login haslo
passive
binary
cd backupy_bazy
put ${backup_basename}
bye
EOC

cd $akt_sciezka
echo "Plik skopiowany na FTP."

Miłego zbierania backupów

Jak szybko i prosto otworzyć tunel po SSH? Okazuje się, że do prostych zadań wystarczy... znany wszystkim (chyba) programik PuTTY. Proces otwierania tunelu pokażę na przykładzie przekierowania portu 2401, czyli podpięciu się do serwera cvs. Po co tak? Załóżmy, że mamy w firmie serwer cvs, który nie jest wystawiony publicznie i jest dostępny jedynie w ramach sieci LAN firmy. Jeden warunek: musimy mieć konto shellowe na serwerze, z którym się będziemy tunelować.

Otwieramy PuTTY i wprowadzamy adres serwera i port SSH, po którym zazwyczaj się z nim łączymy, aby dojść do konsoli:

Przechodzimy teraz do zakładki Connection -> SSH -> Tunnels i definiujemy elementy tunelu.

Wybieramy opcję "local" i podajemy w "source port" port, który otworzymy na naszym komputerze, po czym w "destination" adres IP i port docelowy.

Klikamy przycisk "Add" i jesteśmy gotowi. Zapisujemy sesję na przyszły użytek (z poziomu zakładki "Sessions") i łączymy się i logujemy. Od tej pory mamy otwarty tunel na podany port. W podanym tutaj przykładzie, klientowi cvs podajemy, że serwer cvs znajduje się pod adresem 127.0.0.1:2401. Działa!

#!/bin/bash
while [ 1 -eq 1 ] ; do
plikcmdline=""
for file in `find /proc -maxdepth 2 -wholename "/proc/*/cmdline" `
do
        if [[ -a $file ]]
        then
                result=`cat $file`
                if [[ $result = "nazwa_bardzo_waznego_procesu" ]]
                then
                        plikcmdline=$file
                fi
        fi
done

if [[ $plikcmdline = "" ]]
then
        nazwa_bardzo_waznego_procesu
fi
sleep 10s
done

W miejscu "nazwa_bardzo_waznego_procesu" podstawiamy nazwÄ™ naszego procesu i tyle